|
Hierbij alvast een impressie van enkele lezingen op de NBSV najaarslanddag op 26 november a.s.
Het houden van geel- en roodwangschildpadden (Trachemys scripta spp) in een tuinvijver: een lezing over de tot stand koming van een vijver voor Trachemys schildpadden. Stap voor stap wordt de vijver mooier en beter. Niels laat aan de hand van veel foto's het proces zien waar hij nu al enige jaren mee bezig is.
Zeeschildpadden – met focus op de lederschildpad (Dermochelys coriacea): een lezing over de zeeschildpadden en met het zwaartepunt op de lederschildpad. Edo heeft hier zelf ervaring mee en zal ons meer vertellen over deze opmerkelijke zeeschildpad die ook sporadisch onze kustwateren aandoet!
Invasion of the turtles? Presentatie onderzoek exotische schildpadden in Nederland: Deze presentatie gaat over het onderzoek naar het voorkomen en de invloed van waterschildpadden in Nederlandse wateren. Het rapport zelf is te downloaden op de site van Alterra door hier te klikken.
Verslag over de voortgang van enkele NBSV conservation projecten en informatie over het project 2012 (ARCO Nepal): in het belang van een goede terugkoppeling over de diverse NBSV conservation projecten wordt informatie verstrekt over verloop van de projecten Testudo kleinmanni en bruine aardschildpad gedurende de laatste paar jaren. In Egypte zijn schildpadden in beschermde door de NBSV gesponsorde omheiningen vrij gelaten en die door tot ranger opgeleide Bedouinen worden geobserveerd en bewaakt. In een kleine dierentuin in Ecuador zijn kleine door de NBSV gesponsorde verblijven gebouwd waar de bruine aardschildpad meer kansen tot voortplanting heeft.In Nepal is een breed project in ontwikkeling met enkele hoofddoelen, te weten bescherming en kweek van Nepalese schildpadsoorten, educatie van de lokale bevolking en recreatie in een gebied waar een kweekcentrum voor schildpadden en educatieve duurzaamheid samengaan. Voorstel is om dit project voor een aantal jaren achtereen te sponsoren. In de presentatie worden de soorten voorgesteld en informatie verstrekt over de ontwikkeling van de plannen.
Enkele voeding en huisvesting gerelateerde problemen bij het houden van schildpadden:
Voor alle dieren, dus ook voor schildpadden geldt dat de hoogte van het metabolisme van invloed is op de voedingsbehoefte. Reptielen zijn ectotherme dieren, de lichaamstemperatuur is afhankelijk van uitwendige factoren. De omgevingstemperatuur bepaalt de lichaamstemperatuur en activiteit van het dier, hiermee dus ook de energie- en dus voedingsbehoefte. Schildpadden die bij hoge temperaturen worden gehouden en onvoldoende voedsel opnemen zullen snel vermageren tengevolge van een vrij hoge metabole activiteit. Terwijl dieren die te koud worden gehouden gewicht verliezen door anorexie en slechte digestie. Dit gewichtsverlies gaat langzamer door de lagere metabole activiteit.
Bij in gevangenschap gehouden omnivore en herbivore schildpadden kan de voorziening van optimale hoeveelheden vitaminen en mineralen een probleem zijn.
De meest voorkomende voedingsgerelateerde ziekten worden veroorzaakt door voedsel met een te laag calcium gehalte en/of te hoog fosfor gehalte en/of tekort aan vitamine D3. Door de manier van huisvesten, achter glas, is de natuurlijke vorming van vitamine D3 onder invloed van ongefilterd zonlicht geblokkeerd. Groenten en fruit zijn arm aan calcium en rijk aan fosfor. Ze bevatten geen vitamine D3. Dit voedsel dient dan ook te worden aangevuld met vitaminen en mineralen. Veranderingen in het skelet kunnen gerelateerd zijn aan verstoring van de kraakbeengroei, de botvorming, in de mineralisatie of in de beenresorptie.
Een bekende stoornis in de mineralisatie bij jonge dieren is rachitis. Klinisch zal men dit kunnen zien als verdikkingen aan de uiteinden van de lange beenderen. Bij jonge en oude dieren kan een calcium deficiëntie, zelfs een adequate hoeveelheid calcium in combinatie met een excessief hoog fosforgehalte, of een vitamine D3 deficiëntie leiden tot gegeneraliseerde botontkalking. Bij vrouwelijke dieren wordt in de reproductieve fase, het skelet ten gunste van de eieren of de jongen ontkalkt. Een calcium deficiënt dieet zal leiden tot hypocalcemie waarbij het vrouwtje legnood kan ontwikkelen of zelfs vlak voor of na de partus overlijdt. Calcium deficiëntie heeft niet alleen gevolgen voor de moeder, maar in het geval van eierleggende dieren zijn de eischalen te zwak of sterven de jongen voordat ze uit het ei moeten komen. De wel uitgekomen jongen zijn vaak te klein, te zwak en vertonen skeletafwijkingen.
Moeras- en waterschildpadden worden vaak gevoerd met voedselbestanddelen, bijvoorbeeld vlees en gedroogde kreeftjes, die volslagen deficiënt zijn aan vitaminen en mineralen. Naast de gevolgen van de calciumtekorten, zullen deze dieren ook de gevolgen van vitamine A deficiëntie kunnen laten zien. Tengevolge van deze veranderingen in het epitheel van klieren in de oogkas gaan deze opzwellen. Er ontstaat oedeem, en slijmvlies ontsteking waarbij de ogen kunnen geheel dicht gaan zitten. Veranderingen in de buis van Eustachius kunnen leiden tot middenoor ontsteking. Klinisch uit zich dit als zwelling onder het uitwendig zichtbare trommelvlies. Jonge dieren groeien niet goed.
Echter, een overmaat aan vitaminen en mineralen, vooral van vitamine D3 en vitamine A heeft verstrekkende gevolgen. Vergiftiging met vitamine D3 leidt tot een verhoogde opname van calcium uit de voeding en het skelet. Verkalkingen van weke delen en de vaatwanden kunnen het gevolg zijn. Wanneer de vergiftiging gepaard gaat met een te laag calciumgehalte in het voer treedt ontkalking van het skelet op. Overdosering met vitamine A leidt tot niet eten, depressie, braken, en veroorzaakt binnen een aantal dagen rode gebieden in de huid van de weke delen. Er worden blaren gevormd welke kapot gaan. Er blijven grote open wonden over. Deze fungeren als toegang voor bacteriële infecties, het dier verliest veel vocht. Afhankelijk van de ernst en uitgebreidheid van de verwondingen zijn de vooruitzichten op herstel slecht. De wonden zullen als open wonden behandeld moeten worden, het dier zal gedehydreerd moeten worden, een antibioticum therapie is op zijn plaats.
Landschildpadden zullen op basis van kun dieet, veelal groenvoer, nooit een deficiëntie aan vitamine A ontwikkelen. Deze dieren maken uit caroteen de benodigde vitamine A. Inmiddels mag worden verondersteld, dat algemeen bekend is dat vitamine A een potentieel toxisch vitamine is. (Foto 1, foto M. Kik).
Naast deze problemen kunnen er ook tengevolge van huisvestingsfouten ernstige ziekten ontstaan. Schildpadden kunnen wanneer ze op zand gehuisvest worden, pika verschijnselen vertonen. Of, wanneer het voedsel op het zand wordt aangeboden onbedoeld grote hoeveelheden zand op nemen. Een zand obstipatie kan het gevolg zijn. Laxeren van deze dieren is vaak vruchteloos. Chirurgisch ingrijpen bij kleine dieren waarbij het gehele maag-darmkanaal vol met zand zit, niet altijd even succesvol. Houtsnippers of steentjes kunnen tot vergelijkbare problemen leiden. Foto 2 toont een röntgenfoto van roodwang schildpad die meerdere fracturen had tengevolge van een val. Als toevalsbevinding bleek het hele maag-darmkanaal vol te zitten met kiezels, deze lagen in het aqua-terrarium als bodem bedekking.
 
|
